ქიმიის ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი

 

Electromagnetic radiation, (EM) ელექტრომაგნიტური გამოსხივება
Analytical chemistry ანალიზური ქიმია

Flow of energy through space propagated as synchronized sinusoidal waves of the electric field, E, and the magnetic field H.

Note 1: Electromagnetic radiation is characterized by frequency ν, wavelength λ, and velocity c, where λν = c.

Note 2: The wavelength and velocity change when radiation enters a medium. In its interaction with atoms and molecules, radiation behaves like particles, called photons, with zero mass, energy hν, and momentum h/λ where h is the Planck constant h = 6.62607015 x 10-34 J s.

სივრცეში ენერგიის ნაკადის გავრცელება ელექტრული ველის (E) და მაგნიტური ველის (H) სინქრონიზებული სინუსოიდური ტალღების სახით.

შენიშვნა 1: ელექტრომაგნიტური გამოსხივება ხასიათდება სიხშირით ν, ტალღის სიგრძით λ და სიჩქარით c, სადაც λν = c.

შენიშვნა 2: ტალღის სიგრძე და სიჩქარე იცვლება, როდესაც გამოსხივება გარკვეულ გარემოში შედის. ატომებთან და მოლეკულებთან ურთიერთქმედებისას გამოსხივებას ნაწილაკების ქცევა აქვს, რომელთაც ფოტონები ეწოდებათ და აქვს ნულოვანი მასა, ენერგია hν და იმპულსი h/λ, სადაც h არის პლანკის მუდმივა h = 6.62607015 x 10-34 ჯ წმ.

Source | წყარო:

D. B. Hibbert, Compendium of terminology in analytical chemistry. Cambridge: Royal Society Of Chemistry, 2019