ქიმიის ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი

 

vaccine ვაქცინა
An agent containing antigens produced from killed, attenuated or live pathogenic microorganisms, synthetic peptides or by recombinant organisms, used for stimulating the immune system of the recipient to produce specific antibodies providing active immunity and/or passive immunity in the progeny. აგენტი, რომელიც შეიცავს მკვდარი, დასუსტებული ან ცოცხალი პათოგენური მიკროორგანიზმების, სინთეზური პეპტიდების ან რეკომბინანტული ორგანიზმებისგან წარმოქმნილ ანტიგენებს. იგი გამოიყენება რეციპიენტის იმუნური სისტემის სტიმულირებისთვის, რათა წარმოქმნას სპეციფიკური ანტისხეულები, რომლებიც უზრუნველყოფენ შთამომავლობაში აქტიურ იმუნიტეტს და/ან პასიურ იმუნიტეტს.
Source | წყარო:

PAC, 1992, 64, 143 (Glossary for chemists of terms used in biotechnology (IUPAC Recommendations 1992)) on page 167