ელიზბარ ელიზბარაშვილი: მანჰეტენი, მასწავლებელი, მონაგარი და სხვა – (საახალწლოდ)

ერთი ძველი ანდაზაა – „წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიანო“. ძველების დალოცვა-დადიდებაშიც მომიკრავს ყური: „შემოდგომა – ღალიან-ბარაქიანი, პურ-წყლიანი, ზამთარი – ნებისა, რგებისა, ზაფხული – მშვიდობისაო…“ სოფლად თუ ქალაქად, მინდვრად თუ კაბინეტ-სამსახურად ყველაზე მომქანცველი სწორედ წელიწადის ეს დროა. ვითვლით „წიწილებს“ და მთელი წლის ნაჯაფ-ნაოფლარს ვაფასებთ. აბა, რა ბიჭები და გოგოები ვიყავით, როგორ ვიშრომეთ, რა შევძელით, რა დაგვრჩა გაუკეთებელი. და ამ ყველაფერს სულაც არ ვაკეთებთ სატრაბახოდ. დღევანდელი ყოფის რიტმი აღარ გვაძლევს საშუალებას, ზამთარი მარტო „ნებისა და რგებისა“ იყოს. წლის მონაგარის დათვლა-გადათვლას სინამდვილეში ერთი მთავარი მიზანი აქვს – რა ვქნათ შემდეგ წელს. დიახ, მრავალმილიონიან მანჰეტენზეც და ორკომლიან სოფელ მათურაშიც პირველი თოვლის ჩამოყრისთანავე მთავარი საფიქრალი ეს არის.

სტატია სრულად იხილეთ ინტერნეტგაზეთ mastsavlebeli.ge-ზე

  

გამოქვეყნებულია: 07-01-2018




უკან დაბრუნება 

 

 

 

ვეძებ ქიმიკოსს

ვეძებ თემატიკას

ვეძებ ფრაზას